زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر تعلل ورزی تحصیلی، اضطراب امتحان، بهزیستی روان‌شناختی و کارکردهای اجرایی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول بود.
روش: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش‌آزمون پس‌آزمون با گروه کنترل بود که بر روی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهر نجف آباد در سال تحصیلی 1402-1401 انجام گرفت. با استفاده از ملاک‌های ورود و خروج، تعداد 40 نفر از دانش آموزان دختر واجد شرایط ورود به مطالعه به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب و به‌صورت به تصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) گمارش شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌های اضطراب امتحان ابوالقاسمی و همکاران (1375)، نسخه کوتاه پرسشنامه بهزیستی روان‌شناختی ریف (1989)، تعلل ورزی تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984) و توانایی‌های شناختی نجاتی (1392) بود. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار spss-26 در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد بین گروه آموزش تنظیم هیجان با گروه کنترل در متغیرهای تعلل ورزی تحصیلی، اضطراب امتحان، بهزیستی روان‌شناختی و کارکردهای اجرایی در مرحله پس‌آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. درواقع یافته‌ها حاکی از تائید اثربخشی مداخله آموزش تنظیم هیجان بر کاهش نمرات تعلل ورزی تحصیلی، اضطراب امتحان، کارکردهای اجرایی و افزایش نمرات بهزیستی روان‌شناختی بوده است (01/0>p).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش می‌توان گفت که آموزش تنظیم هیجان می‌تواند به‌عنوان یک مهارت مهم در حوزه آموزش قرار گیرد تا باعث کاهش تعلل ورزی تحصیلی، اضطراب امتحان، افزایش بهزیستی روان‌شناختی و بهبود کارکردهای اجرایی در دانش آموزان باشد