زمینه و هدف: مروری بر تحقیقات پیشیسن نشان دهنده توجه روزافزون محققان و برنامه‌ریزان حوزه ورزش به تاثیر رفتار درمانی شناختی در کاهش مشکلات روانشناختی ورزشکاران می‌باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثربخشی رفتار درمانی شناختی بر آشفتگی روانشناختی و اضطراب تصور بدنی در دختران ورزشکار بود.
روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دختران آسیب‌دیده و غیر آسیب دیده ورزشی حرفه‌ای که در سطح تیم‌های ملی، لیگ و باشگاهی و مسابقات کشوری در سال 1402 در سطح استان مازندران به رقابت پرداختند؛ تشکیل دادند. از میان جامعه آماری، به روش نمونه‌گیری هدفمند تعداد 30 نفر انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره آزمایش و کنترل قرار داده شدند. برای جمع‌آوری داده‌های مورد نیاز در این پژوهش از پرسشنامه‌های آشفتگی روانشناختی ماسون (2001) و اضطراب تصور بدنی لیتلتون، اکسوم و پوری (2005) استفاده شده است. جهت تجزیه‌ و تحلیل داده‌‌ها از آزمون‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و تحلیل کوواریانس چند متغیره با نرم افزار SPSS نسخه 27 استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که رفتار درمانی شناختی بر آشفتگی و اضطراب تصور بدنی در دختران ورزشکار تاثیر دارد. که این تاثیر به ترتیب برابر با 68/0 و 73/0 درصد بود.
نتیجه‌گیری: بنابراین استفاده از رفتار درمانی شناختی جهت کاهش آشفتگی‌های روانشناختی و اضطراب تصور بدنی در دختران ورزشکار توصیه می شود.