زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش نوآوری فردی و خودکارآمدی یادگیری الکترونیکی در پیش‌بینی آمادگی یادگیری الکترونیکی دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی انجام شد.
روش: جامعه آماری پژوهش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی در نیمسال اول سال تحصیلی 1402 بوده که از بین آنان تعداد 270 نفر به شیوه در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده پرسشنامه نوآوری فردی آیدین و همکاران (2005)، آمادگی یادگیری الکترونیکی آیدین و همکاران (2005) و خودکارآمدی تحصیلی جینگ و مورگان (1999) بوده است. جهت تحلیل داده‌ها از همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج ضریب همبستگی نشان داده که نوآوری فردی و خودکارآمدی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار قوی با آمادگی یادگیری الکترونیکی دانشجویان داشته است. در واقع رابطه آماری معنی‌داری بین سه متغیر مورد بررسی وجود داشت (P<0.01). همچنین تحلیل رگرسیونی حاکی از آن بود که خودکارآمدی تحصیلی و نوآوری فردی قادر به پیش‌بینی آمادگی یادگیری الکترونیکی در بین دانشجویان هستند (β=0.18, β=64; P<0.01).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، افزایش خودکارآمدی تحصیلی و نوآوری فردی با استفاده از آموزش‌های مرتبط با‌ آن‌ها‌ می‌تواند در آمادگی یادگیری دانشجویان تاثیر مثبت بگذارد. بنابراین پیشنهاد می‌شود دست‌اندرکاران آموزشی، در حیطه خودکارآمدی تحصیلی و نوآوری فردی برنامه‌های آموزشی به منظور ایجاد علاقه در فراگیران را مدنظر قرار دهند.