زمینه و هدف: کاردرمانی یکی از حرفه‌های توانبخشی و ارائه دهنده خدمات بوده و متخصص این حیطه می‌تواند به عنوان یکی از اعضای تیم در ارزیابی و درمان مشکلات حرکتی و رفتاری کودکان اختلال طیف اتیسم (ASD) نقش محوری داشته باشد. از این‌رو، هدف پژوهش حاضر بررسی تجربه زیسته کاردرمانگران مراکز اوتیسم شهر شیراز در درمان روانشناختی کودکان دارای اختلال عصبی-تکاملی بود.

روش: روش پژوهش به صورت کیفی با استفاده از تحلیل مضمون بوده و نمونه‌گیری به شیوه اشباع نظری انجام شد که در نتیجه آن مشارکت‌کنندگان پژوهش از 21 نفر از کاردرمانگران مراکز اوتیسم تشکیل گردیدند. جهت جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه‌ساختارمند بهره گرفته شد که مدت زمان کلی آن 589 دقیقه بود (M: 28.05±5.69) داده‌ها از اول اردیبهشت تا پایان خرداد سال 1401 جمع‌آوری و روش تحلیل داده‌ها، براساس تحلیل مضمون با تکیه بر شبکه مضامین بود.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد مشکلات درمان روانشناختی کودکان اوتیسمی (دارای مشکلات حضور در مدرسه) در 3 مضمون سازمان‌دهنده (مداخلات درمانی، اهداف درمانی و وضعیت درمان) و 19 مضمون پایه (فرعی) قرار گرفته که بر روی توسعه مطلوب درمان (مضمون سازمان‌دهنده چهارم) اثرگذارند.

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، مولفه‌هایی که بیشترین توجه را به خود جلب کردند، مربوط به مداخلات درمانی بوده که از بین آن‌ها آموزش روانی و حمایت والدین بیشترین درصدها را به خود اختصاص دادند. بنابراین مداخلاتی همچون آموزش روانی، حمایت والدین و همچنین همکاری با متخصصان در مراکز اوتیسم، مدارس و مراکز بهزیستی پیشنهاد می‌شود.