زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نظریه ذهن و سوگیری توجه در دانشجویان با علائم زیرآستانه اوتیسم و عادی انجام شد.
روش: این پژوهش با رویکرد روش‌شناسی کمی در قالب یک طرح علی-مقایسه‌ای در دو گروه دانشجویان با علائم زیرآستانه اوتیسم و عادی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه پژوهش شامل همه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان (بیت‌الهدی آمل)، دانشگاه پیام نور، دانشگاه شمال و موسسه آموزش عالی آمل بود که در سال تحصیلی 1402-1401مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل 40 دانشجوی دختر 19 تا 25 ساله، دانشجوی کارشناسی بودند که با استفاده از فراخوان و آزمون غربالگری طیف زیرآستانه اوتیسم بزرگسالان (طیف AdAS) انتخاب شدند. افراد انتخاب شده شامل 20 نفر با نمره اوتیسم بالا و 20 نفر با نمره اوتیسم پایین بودند که مورد بررسی قرار گرفتند. از یک پرسشنامه طیف زیرآستانه اوتیسم بزرگسالان و تکلیف کامپیوتری همدلی مبتنی بر داستان (نظریه ذهن) و تکلیف کامپیوتری استروپ به عنوان ابزار جمع‌آوری داده‌ها استفاده شد.
یافته‌ها: تحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری نشان داد که بین دو گروه از نظر انتساب هدف (IA)، انتساب هیجانی (EA)، شرایط کنترل (CI) و سوگیری توجه (در شرایط نقطه)، سوگیری توجه (در شرایط رنگ یا تداخل)، سوگیری توجه (در شرایط نسبت رنگ به کلمه)، سوگیری توجه (خطای کل) تفاوت معنی‌داری وجود دارد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که عملکرد نظریه ذهن در دانشجویان عادی بهتر از دانشجویان با علائم زیرآستانه اوتیسم و از نظر سوگیری توجه دانشجویان عادی در وضعیت بهتری بودند. بنابراین نتایج پژوهش بیانگر این است که عملکرد .