چکیده
زمینه و هدف: هدف اصلی پژوهش طراحی الگوی ارتقاء دانش ترافیکی جوانان بین 15 تا 18 سال می باشد.
روش: پژوهش از نظر هدف،کاربردی از نظر روش آمیخته اکتشافی است. در بخش کیفی، مصاحبه با خبرگان دانشکده راهور دانشگاه افسری و تربیت پلیس به روش نمونه‌گیری هدفمند، تا رسیدن به اشباع نظری ادامه و به‌منظور بررسی داده‌ها از نرم‌افزار مکس‌کیودا2020 و برای اعتبارسنجی مدل بخش کیفی، از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعه آماری بخش کمی شامل کارشناسان معاونت اجتماعی و اداره تربیت و آموزش پلیس راهور و رؤسای ادارات آموزش و فرهنگ ترافیک پلیس راهور سراسر کشور به‌تعداد 78 نفر که به صورت تمام شمار انتخاب و جهت تحلیل داده‌ها از تحلیل عاملی تأییدی و نرم‌افزار اسمارت‌پی‌ال‌اس3 بهره‌برداری شده است.
یافته‌ها: در بخش کیفی تحقیق یافته‌ها شامل مقوله‌های اصلی آموزش، قانونگذاری، والدین و مشارکت اجتماعی شناسایی گردید. همچنین در بخش کمی بیشترین تأثیر الگوی ارتقاء دانش ترافیکی جوانان بین 15 تا 18 سال مربوط به مقوله‌های اصلی آموزش با مقدار153/13، مشارکت اجتماعی با مقدار030/10، والدین با مقدار 674/9 وکمترین تأثیر مربوط به مقوله اصلی قانونگذاری با مقدار198/8 در الگوی ارتقاء دانش ترافیکی جوانان بین 15 تا 18 سال می‌باشد. بارهای عاملی، آموزش با مقدار923/0، مشارکت اجتماعی با مقدار903/0، والدین با مقدار897/0 و قانونگذاری با مقدار 879/0بیشتر از 5/0 هستند .
نتایج: سازمان‌های دولتی و مردم نهاد می‌توانند از طریق آموزش دانش ترافیکی در قالب آموزش‌های تئوری در محتوای کتب درسی و آموزش-های عملی در قالب طرح‌های کوتاه و بلندمدت در سطوح مختلف تحصیلی مؤثر واقع شوند.