زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر برنامه یاددهی - یادگیری سیار موقعیتی بر میزان خودکارآمدی تحصیلی در دانش‌آموزان دختر پایه سوم دوره متوسطه اول شهر کرمانشاه بود.
روش: این پژوهش با روش نیمه آزمایشی با دو گروه آزمایش و کنترل در سال تحصیلی 99/98 بر روی دانش‌آموزان دختر پایه سوم دوره متوسطه اول شهر کرمانشاه انجام شد. حجم نمونه 30 نفر بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. روش آماری تحلیل کوواریانس بود که با استفاده از نرم‌افزار SPSS-23 تحلیل شد. ابزار مورد استفاده برای جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (1999) بود.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین اثر دو گروه دانش‌آموزان گروه آزمایش و گروه کنترل تفاوت معنی‌دار وجود دارد (016/0=p و 653/6= (27 و 1)F)؛ به‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌این معنی که میانگین نمرات پس‌آزمون خودکارآمدی تحصیلی به‌طور معنی‌داری در گروه آزمایش بیشتر از گروه کنترل است. بر اساس نتایج، می‌توان گفت که با به حداکثر رساندن دوره‌های آموزشی برای معلمان در استفاده از تکنولوژی روز در تدریس در جهت بهبود آموزش برای دانش‌آموزان توصیه می‌شود.
نتیجه‌گیری: یاددهی - یادگیری سیار به‌عنوان ابزار آموزش و یادگیری همواره در حال رشد است و تغییرات به‌گونه‌ای است که شود یاددهی - یادگیری سیار در حال ایجاد یک انقلاب در زمینه‌ی یادگیری است. لذا توصیه می‌شود که در جهت ارتقا و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان، بیشتر به آموزش از طریق یاددهی – یادگیری سیار موقعیتی توجه شود.