زمینه و هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی رابطه سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی با نقش میانجی درگیری تحصیلی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر مهاباد انجام شد.
روش: جامعه‌ی موردمطالعه در این پژوهش تمامی دانش آموزان دوره دوم متوسطه آموزش‌وپرورش شهرستان مهاباد در تحصیلی 03-1402 به تعداد 7730 نفر بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله ای نمونه‌ای به حجم 366 نفر انتخاب شد. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز و همکاران (2008)، درگیری تحصیلی لی و هوانگ (2010) و پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو (2007) استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از روش همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی رابطه‌ی منفی و معنی‌داری وجود دارد. بین درگیری تحصیلی و فرسودگی تحصیلی رابطه منفی و معنی‌داری وجود داشت. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که درگیری تحصیلی در بین سرمایه روانشناختی و فرسودگی تحصیلی نقش واسطه‌ای ایفا می‌کند (P<0.01).
نتیجه‌گیری: نتایج تحقیق حاضر نشانگر اهمیت سرمایه روانشناختی و درگیری تحصیلی به عنوان یکی از مولفه های مهم روانشناسی مثبت نگر در کاهش فرسودگی تحصیلی دانش آموزان است. بنابراین ارائه آموزش هایی مبتنی بر سرمایه روانشناختی و درگیری تحصیلی در محیط های آموزشی، منجر به کاهش کاهش فرسودگی تحصیلی و عملکرد بهتر تحصیلی در دانش آموزان خواهد شد.