زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف رابطه باورهای فلسفی با رویش مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای با میانجیگری خودکارآمدی فردی کارکنان اداری آموزش و پرورش شهرستان همدان انجام گرفت.
روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی است. جامعه اماری شامل کلیه کارکنان اداری آموزش و پرورش شهرستان همدان بود که از میان آنها براساس فرمول موکران و بعد از مشوورت با اساتید محترم دانشگاهی 210 نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش جهت جمع آوری داده‌ها پرسشنامه تفکر فلسفی حاتمی (1396)، پرسش نامه اخلاق حرفه ای ( (PESو پرسشنامه خودکارآمدی فردی شرر (1982) بود. داده‌ها با استفاده از نرم افزار اس پی اس نسخه 26 و نرم افزار پی ال اس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: بین باورهای فلسفی با رویش مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای (000/0=P، 10/16=T، 63/0=b) و خودکارآمدی فردی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. (000/0=P، 9/9=T، 49/0=b). همچنبن بین خودکارآمدی فردی با رویش مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. (002/0=P، 05/3=T، 16/0=b). در نهایت خودکارآمدی فردی نقش میانجی و معنی داری در رابطه بین باورهای فلسفی با رویش مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای کارکنان دارد (004/0=P، 86/2=T، 08/0=b).
نتیجه‌گیری: می توان نتیجه گرفت باورهای فلسفی و خودکارآمدی فردی کارکنان نقش بسزایی در رشد مهارت‌های اخلاق حرفه‌ای کارکنان دارد.