پژوهش حاضر از نظر راهبرد اصلی، کمی، از نظر هدف، کاربردی و از نوع توصیفی- همبستگی و از نوع مقطعی بود. جامعه آماری این مطالعه شامل تمامی کارکنان ستادی دانشگاه‌های شمال غرب کشور در استان های آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی و اردبیل در سال 1402-1401 بود. روش نمونه‌گیری از نوع دردسترس بود. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های‌ توسعه منابع انسانی شای و همکاران (2004) (با پایایی 87/0=α)، تعارض شغلی دوبرین (1985)، اخلاق حرفه‌ای یزدان ستا و اسدی (1395) ، رهبری زهرآگین اسمیت و هانگس (2008) (با پایایی 93/0 = α)، بدبینی سازمانی کالاگان (2009)، بی‌عدالتی سازمانی کیم و لیونگ (2007) و جو اخلاق سازمانی ویکتور و کولن (1988) استفاده شد. روایی محتوایی ابزارها با نظر اساتید علوم تربیتی و روانشناسی بررسی و با ضریب توافق بالای 90/0 تایید شد. داده‌ها با نرم افزار Spss.v.24 با رویکرد شبکه‌های عصبی مصنوعی از نوع شبکه شبکه تابع پایه شعاعی (RBF) تحلیل شد. نتایج نشان داد ارتباط‌یابی عوامل فردی و سازمانی موثر بر توسعه منابع انسانی دارای یک لایه ورودی با شش گره و یک لایه پنهان با دو گره در شبکه تابع پایه شعاعی (RBF) است. این شبکه عصبی مصنوعی نشان داد پرش‌ها و روند توسعه منابع انسانی دانشگاهی را می‌توان از روی عوامل سازمانی و عوامل فردی؛ پیش‌بینی نمود. همچنین مشاهده گردید نقش متغیرهای فردی ، در پیش‌بینی توسعه منابع انسانی کمتر از سهم متغیرهای سازمانی است.