راهبردهای پژوهش در علوم تربیتی

راهبردهای پژوهش در علوم تربیتی

اثربخشی ذهن آگاهی مبتنی بر موسیقی درمانی بر خودتنظیمی و تکانش گری

نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ساری، ساری، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روان‌شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی بهشهر، بهشهر، ایران
10.22034/jrses.2025.239820
چکیده
زمینه و هدف: هدف این پژوهش بررسی اثر مداخله ذهن‌آگاهی مبتنی بر موسیقی‌درمانی بر کاهش تکانشگری و افزایش خودکنترلی در کودکان بیش‌فعال بود.
روش: روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان بیش‌فعال 7 تا 12 سال بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه کانرز بود که پایایی و روایی آن پیش‌تر تأیید شده بود. مداخله در گروه آزمایش در قالب ده جلسه موسیقی‌درمانی همراه با تمرینات ذهن‌آگاهی اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری توصیفی و تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که مداخله ذهن‌آگاهی مبتنی بر موسیقی‌درمانی باعث کاهش معنادار تکانشگری و افزایش خودکنترلی در کودکان بیش‌فعال شد. نتایج پژوهش همسو با مطالعات پیشین نشان داد که ترکیب موسیقی و ذهن‌آگاهی می‌تواند به تنظیم هیجانات و بهبود توجه کودکان کمک کند.
نتیجه­گیری: مداخلات ذهن‌آگاهی مبتنی بر موسیقی‌درمانی می‌تواند به‌عنوان یک روش مکمل در بهبود رفتار و عملکرد روانی کودکان بیش‌فعال مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه‌ها