راهبردهای پژوهش در علوم تربیتی

راهبردهای پژوهش در علوم تربیتی

نقش پیش بینی کنندگی ابعاد کنش ورزی بازتابی والدین در فرزندپروری ذهن آگاه در مادران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران.
3 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل ،بابل، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی تربیتی، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
5 دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی ، گروه روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پیش‌بینی‌کنندگی ابعاد کنش‌ورزی بازتابی (ظرفیت تاملی) والدین در فرزندپروری ذهن‌آگاهانه در میان مادران انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران در گروه‌های مجازی بودند که از میان آن‌ها ۶۰ نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه کنش‌ورزی بازتابی والدین (PRFQ) و پرسشنامه فرزندپروری ذهن‌آگاهانه (MIPQ) بود. داده‌ها پس از جمع‌آوری با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ و به کارگیری روش رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شدند.
یافته‌ها: نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که سه بعد کنش‌ورزی بازتابی (پیش‌ذهنی‌سازی، کنجکاوی و بازنمایی حالات ذهنی) به طور کلی قادر به پیش‌بینی معنادار فرزندپروری ذهن‌آگاهانه است) ۲۶۸/۰ R²= ، ۰۰۱/۰ p =، ۸۴۷/۶. (F= از بین ابعاد سه‌گانه، دو بعد «کنجکاوی») ۰۰۲/۰ p = ، ۳۹۱ / ۰β = )  و «پیش‌ذهنی‌سازی»  ) ۰۳۰/۰  p=   ، ۲۷۱/۰  (β= به عنوان پیش‌بین‌های مثبت و معنادار فرزندپروری ذهن‌آگاهانه شناسایی شدند، در حالی که بعد «بازنمایی حالات ذهنی» سهم معناداری در پیش‌بینی نشان نداد.
نتیجه­گیری: یافته‌های این مطالعه بر اهمیت توجه به ابعاد خاصی از کنش‌ورزی بازتابی والدین، به‌ویژه کنجکاوی و پیش‌ذهنی‌سازی، قابلیت پیش بینی فرزندپروری ذهن‌آگاهانه را دارند مورد توجه قرار می دهد . این نتایج بر اهمیت مداخلاتی تأکید می‌کنند که هدف آن‌ها تقویت مهارت‌های بازتابی والدین، به صورت خاص پرورش کنجکاوی شناختی و توانایی پیش‌بینی حالات ذهنی  آینده، است. چنین مداخلاتی می‌توانند به‌طور غیرمستقیم و از طریق تقویت این مؤلفه‌های خاص، منجر به ارتقای کیفیت فرزندپروری ذهن‌آگاهانه شوند.
کلیدواژه‌ها